آهنگ زندگي

تيك تاك زمان

روزي كه دل به فردا مايوس است

و عمر در پيش لحظه ها مي خرامد

و عشق جرعه اي از وجودش را نمي آلايد

و آرزوها در نطفه خفه مي شوند

ديگر جاي من نيست

حتي شايد ماندن جا پاي من هم گناه است

چه رسد به اينكه بمانم و تحقير شوم

هيچگاه دلم نمي خواهد كه تحفه در ميخانه باشم

بلكه مي خواهم صاحب خانه عشق باشم

و معبودگاه اميد را بآرايم

و  در تيك تاك زمان همچون خاطره اي پايدار و استوار

نه همچون شهابي كوتاه و زودگذر

اينجا محل اميد من است نه جايگاه روياهاي كودكانه

                                                                              1382/11/29              (نسيم)                  

نوشته شده توسط نسيم و مهدي در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت 23:28 موضوع | لینک ثابت